Lieve moeder
 

Elke week bracht ik je een bezoekje
al kende je me niet meer
teruggetrokken en mompelend
zat je in een hoekje
ik zou voor je willen zorgen
zoals jij dat vroeger voor mij deed
ik wilde je beschermen en over je waken
telkens keek je naar me met
van die trieste doffe ogen
je wist nog niet eens meer
dat ik je dochter was
jouw pijn en dementie zullen immer
en altijd mijn hart blijven raken
ma nooit was je overbodig
ik hou nog steeds van je hoe je was
soms wilde ik teken van herkenning
nog steeds zie ik je blik kijkend om je heen
met verdriet op je gezicht
deze blik zie ik nog steeds in mijn gedachten
en gaat door merg en been
nu zul je eindelijk rust kunnen vinden
want in alle stilte ben je gegaan
misschien kun je daarboven opnieuw beginnen
dan hoef je niet te meer te strijden
om van die ziekte te winnen
het verzacht bij mij de pijn
wetend dan jij daar toch
in alle rust gelukkig zal zijn
ik zal je altijd in mijn hart blijven dragen
niets of niemand kan jouw lieve gezicht
in mijn gedachten vervagen
vaarwel lieve ma